കാന്താരി പ്രിൻസ്

Posts

Showing posts from March, 2026

എന്നെ കുറിച്ച് കുറച്ച് വരികൾ

💀എന്റകഥ...

നീണ്ട 22 നിന്ന വർഷത്തെ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്കൊടുവിൽ 2018-ലാണ് എനിക്ക് അസുഖം ഭേദമായത്. 🏥

പൊരുതി ജയിച്ച് ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരുമ്പോൾ, മുന്നിൽ തകർന്നുപോയ സ്വപ്നങ്ങളും തുരുമ്പിച്ച സ്കില്ലുകളും മാത്രമായിരുന്നു ബാക്കി... 🏚️ സ്നേഹിക്കേണ്ടവരും ചേർത്തുപിടിക്കേണ്ടവരും വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ഏകാന്തതയുടെയും മാനസിക പീഡനങ്ങളുടെയും നടുവിലായി ഞാൻ............

⛈️ വീട്ടിൽ നിന്നോ കൂടെയുള്ളവരിൽ നിന്നോ യാതൊരു പിന്തുണയും ലഭിക്കാത്ത, എല്ലാവരും മാറ്റിനിർത്തിയ ഒരു കാലം! 💔

" 22 വർഷത്തെ ശാരീരികമായ അസുഖങ്ങൾ... അതിനുശേഷം നേരിടേണ്ടി വന്ന 7 വർഷത്തെ ക്രൂരമായ മാനസിക mental trauma.. പീഡനങ്ങളുടെ വഴികൾ! ആ ദിനങ്ങൾ എന്നെ തളർത്തി. 🌑

"ജീവിതം കൈവിട്ടുപോകുമെന്ന് തോന്നിയ ആ നിമിഷം, ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന ഏക വഴി വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒരു മൗസിൽ മുറുക്കിപ്പിടിക്കുക എന്നതായിരുന്നു... 🖱️🤏 ഇതിന്റെ പിന്നിൽ ആരും അറിയാത്ത വലിയൊരു കഥയുണ്ട്.

ആദ്യം വരയ്ക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ എനിക്ക് സാധിച്ചില്ല. ചെറുപ്പത്തിൽ സംഭവിച്ച ആ ഒരു കയ്പ്പേറിയ അനുഭവം ഒരു തടസ്സമായി മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു.

🌑 പക്ഷേ, തോറ്റുകൊടുക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. ആ വിറയലിനെ അതിജീവിച്ച്, ഓരോ വരയിലും എന്റെ കണ്ണുനീരും പോരാട്ടവും ചേർത്ത് ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു.

ആ മൗസ് ചലനങ്ങളായിരുന്നു ഇരുട്ടിൽ നിന്നും വെളിച്ചത്തിലേക്കുള്ള എന്റെ ആദ്യത്തെ ചുവടുവെപ്പുകൾ! ✨"

ആ വലിയ യുദ്ധത്തിനൊടുവിൽ, 2024-ലാണ് ഞാൻ ആദ്യമായി സമാധാനത്തോടെ ഒന്ന് ഉറങ്ങിയത്...😴 ആ ഉറക്കമായിരുന്നു അന്ന് ആണ് സമാധാനം കിട്ടിയത്....

"ആ വേദനകൾക്കിടയിൽ മൗസ് ചലിപ്പിച്ച് ഞാൻ തീർത്ത ചിത്രങ്ങളിൽ ചിലപ്പോൾ പൂർണ്ണത കുറവായിരിക്കാം.

🎨 കാരണം, അന്ന് എന്റെ മനസ്സ് അത്രമേൽ തകർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു... Mentally Raped. ആഴത്തിൽ മുറിവേറ്റ ആ സമയത്തും, ഓരോ വരയിലും ഞാൻ അനുഭവിച്ച ശ്വാസംമുട്ടലും കണ്ണുനീരും അതിജീവനത്തിന്റെ പോരാട്ടം ആയിരുന്നു.

കൂടെ നിൽക്കേണ്ടവർ പോലും പാതി വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, താങ്ങായി ഒരാൾ പോലും ഇല്ലാതെ ശരിക്കും ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു Mental trauma അത്! ⛈️ ആ വലിയ ശൂന്യതയിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ എന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പുതിയൊരു ലോകം വരച്ചു തുടങ്ങിയത് 2018... "

അന്ന് ഞാൻ 'ഓക്കേ' ആയിരുന്നില്ല...

പക്ഷേ, ആ ഓരോ വരയും ഞാൻ അനുഭവിച്ച കഠിനമായ വേദനകളെ മറികടക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളായിരുന്നു അ ആർട്ട്‌ വർക്ക്‌ ക്കുകൾ .

ശ്വാസം മുട്ടിച്ച ആ ഇരുട്ടിൽ നിന്നും വെളിച്ചത്തിലേക്കുള്ള എന്റെ യാത്രയുടെ അടയാളങ്ങളാണ് ആ ചിത്രങ്ങൾ! ✨2024 തൊട്ട് പുറകോട്ട് നോക്കിയാൽ മൻസിലാകും ഇട്ടോ....

"ഇന്ന് ആ പലതും പിന്നിട്ട്, ഞാൻ പുതിയൊരു വിദ്യപഠിക്കാൻ നോക്കുന്നു..

അന്ന് കൂടെ നിൽക്കാൻ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഇന്നും ആരും ഇല്ലെങ്കിലും എനിക്ക് പരാതിയില്ല. കാരണം, പുതിയ ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടം ആണ്.....

🌸 ജീവിതം എന്നെ തളർത്തിയപ്പോൾ, ഇരുട്ട് മാത്രം മുന്നിൽ കണ്ട നിമിഷങ്ങളിൽ ഞാനും മരണത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അവസാനമായി കഴുത്തിൽ കുരുക്ക് ഇട്ടു നിന്നപ്പോൾ ആണ് ഞാനെഴുതിയ ആ കഥ ശ്രദ്ധിയിൽ പെട്ടത്... ഒരു അമ്മയുടെ കഥ ആണ് അത്.....കഥക്ക് ജീവൻ കൊടുക്കണം അവൾക്ക് 🌸 പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് അത് ആനിമേഷൻ പഠിക്കാൻ പറ്റിയില്ല ahhhhha മനസ്സ് മരവിച്ചുപോയ ആ നിമിഷങ്ങളിൽ (Mind Blackout) ഞാൻ മരിച്ചാൽ എന്റെ ഉള്ളിലെ 'മന്ദാരം' ആര് പറയും?

ആ കഥയ്ക്ക് ആര് ജീവൻ നൽകും?

എന്ന ചോദ്യമാണ് എന്നെ തിരിച്ചുവിളിച്ചത്. ആനിമേഷനോടുള്ള എന്റെ ഭ്രാന്തമായ അഭിനിവേശവും, എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ യാഥാർത്ഥ്യമാക്കണമെന്ന വാശിയുമാണ് ആ കയറിൽ നിന്നും എന്നെ രക്ഷിച്ചത്. ഇന്ന് ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്.

ചില സമയത്ത് കൈ അതിന്റ സൈഡ് effects. ഉണ്ട് ഇട്ടോ

( ഇപ്പോൾ ഞാൻ പഠിച്ചു വരുന്നു 1 നിന്നും 💎 )

ഇതിൽ സംസാരിക്കുന്നു.

എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ചിറകു നൽകിയത് എന്റെ മുത്തശ്ശി ആയിരുന്നു. 👵 എന്റെ ഏറ്റവും നല്ല സുഹൃത്തായി, വഴികാട്ടിയായി കൂടെ നിന്ന ആ മുത്തശ്ശി ഇന്ന് ഓർമ്മയാണ്...

💔 പക്ഷേ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞുതന്ന ആ ഒരുപാട് കഥകൾ ഇന്നും എന്റെ ഉള്ളിൽ തിരയടിക്കുന്നുണ്ട്. മന്ദാരം ആ കഥകളുടെ ഭാഗമാണ്. 🌸 മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞുതന്ന ആ അത്ഭുത ലോകങ്ങൾക്ക് ജീവൻ നൽകുക, അവയെ ഒരു ഗെയിമാക്കി മാറ്റുക എന്നതാണ് എന്റെ ലക്ഷ്യം.

അതിന് സമയം എടുത്തേക്കാം......വേറെയും ഒരുപാട് കഥകൾ ഉണ്ട് ✨" അവസാനം യാത്ര പറയുബോൾ മുത്തശ്ശിയുടെ കഴിച്ച മങ്ങി ഓർമ്മകൾ നഷ്ടം ആയി.. പോയി...

(കഥ 🌸 updated ചെയ്തു പക്ഷേ no പബ്ലിഷ് അല്ല)

ഈ യാത്രയിൽ നിങ്ങൾ കൂടെയുണ്ടാകുമോ? 😊🌸

thank you time thankyou reading time 🫶

ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപെട്ടിട്ട് ഇണ്ട് എങ്കിൽ ക്ഷമിക്കണം ഇട്ടോ.....

സോറി...

"Busy Sorry, not available for bugs!” 🤫😉